Tezin Türü: Tıpta Uzmanlık
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Çukurova Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Dahili Tıp Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2026
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: SAADET MERVE AYAZ
Danışman: Nezihat Rana Dişel
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:
Giriş ve Amaç: Bu çalışma, travma nedeniyle acil servise başvuran kadın
hastalarda gebelik durumunun klinik yönetim üzerindeki etkilerini karşılaştırmalı olarak
incelemeyi; özellikle radyolojik görüntüleme, konsültasyon, cerrahi kararlar, acil servis
ve hastane takip süreleri ile yatış–taburculuk süreçlerindeki farklılıkları ortaya koymayı
amaçlamaktadır
Gereç ve Yöntem: Bu retrospektif kesitsel çalışmada, 2019–2024 yılları arasında
acil servise travma nedeniyle başvuran travmalı gebe hastalar kontrol grubu olarak
seçilerek akran benzer travmalı kadın hastaların yönetimleri irdelenmiştir. Her iki
gruptaki olgular klinik yönetim süreçleri açısından karşılaştırılmıştır. Radyolojik
görüntüleme, konsültasyonlar, cerrahi kararlar, takip süreleri ve sonlanımlar geriye dönük
olarak analiz edilmiş; veriler uygun istatistiksel yöntemlerle değerlendirilerek p<0,05
anlamlılık sınırı kabul edilmiştir.
Bulgular: Bu çalışmaya travma nedeniyle acil servise başvuran 193 gebe hasta,
248 gebe olmayan hasta alınmıştır. Travma nedeniyle acil servise başvuran gebe olmayan
kadın hastalarda radyolojik görüntüleme, özellikle bilgisayarlı tomografi ve radyografi,
daha sık kullanılmış ve buna paralel olarak toplam radyasyon maruziyeti belirgin düzeyde
daha yüksek bulunmuştur. Toplam radyasyon miktarı medyan değeri gebe olan grupta
0,00 mSv , gebe olmayan grupta 8,00 mSv olarak bulundu(p<0,001). Gebe olmayan
hastalarda acil servisten taburculuk oranları daha yüksek ve hastane yatış süreleri daha
kısa saptanmıştır. Taburculuk oranları gebe olan grupta %36,3, gebe olmayan grupta
%65,3 idi(p<0,001). İzinsiz terk oranlar gebe olan grupta %4,1, gebe olmayan grupta
%0,4 bulunmuştur. Kendi rızasıyla taburculuk ornları gebe olan grupta %39,9, gebe
olmayan grupta %1,6 bulunmuştur(p<0,001). Hastanede yatış süresi medyan değeri gebe
olanlarda 3 saat, gebe olmayanlarda 0 saat olarak bulunmuştur(p<0,001). Buna karşılık
gebelerde radyasyondan kaçınılması ve uzayan takip süreçleri, travma yönetiminin
gebelik durumuna göre belirgin biçimde farklılaştığını ortaya koymaktadır. Sonuç: Bu çalışma, travmalı kadın hastalarda gebelik olmasının ve olmamasının
farklı açılardan tanısal ve yönetsel süreçleri belirgin biçimde etkilediğini göstermektedir.
Gebe olmayan hastalarda daha sık ve kapsamlı radyolojik görüntüleme kullanımı, acil
servis kalış süresini ve maliyeti artırırken; gebelerde radyasyondan kaçınılması ve
multidisipliner izlem ön plandadır. Bulgular, özellikle gebe olmayan ve doğurganlık
çağındaki kadın hastalarda, görüntüleme kararlarının daha seçici ve klinik gereklilik
temelli verilmesi gerektiğini ortaya koymaktadır. Travma yönetiminde hasta güvenliğini
esas alan, bireyselleştirilmiş ve rasyonel yaklaşımların benimsenmesi, hem klinik
sonuçlar hem de sağlık sistemi yükü açısından kritik öneme sahiptir.
Anahtar Kelimeler: Travma; Gebelik; Acil Servis; Doğurganlık Çağındaki Kadın
Hastalar; Radyolojik Görüntüleme; Klinik Yönetim; Radyasyon Maruziyeti