Biyolojik örneklerde kolay uygulanabilir, enzimatik inozitol tayin yönteminin geliştirilmesi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Çukurova Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Tıbbi Biyokimya, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2003
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: Emel Çağlar
Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): NURTEN DİKMEN
Özet:ÖZET Biyolojik Örneklerde Kolay Uygulanabilir Enzimatik Inozitol Tayin Yönteminin Geliştirilmesi İnozitol siklik hekzitol yapıda bir biyomolekül olup birçok organizmanın "ubiquitous" hücresel bileşenidir. İnozitolün biyolojik olarak aktif formu olan myoinozitol (MI) dokularda serbest olarak veya fosfolipitlerle kompleks yapmış şekilde bulunabilir. Bu komplekslere fosfatidilinozitoller (Pl) adı verilir. PPlar hücredeki en önemli işlevlerini, ikinci haberci sisteminde gösterirler. Serbest halde bulunan MI ise diyabet ve SSS hastalıklarının patogenezinde önemli bir rol oynamaktadır. Bu proje kapsamında, biyolojik örneklerdeki MI miktannı ölçmek amacıyla hassas, kolay uygulanabilir bir enzimatik yöntem geliştirilmeye çalışılmıştır. Deneyin prensibi, NAO varlığında MIDH enziminin myoinozitol' ü myoinozoz' a dönüştürmesi sırasında oluşan NADH'nin 340 nm'de, 37 °C'de 5 dakika boyunca verdiği absorbansın ölçülmesi esasına dayanmaktadır. Myoinozitolün standart eğrisi 0-100 p.grnıL arasında lineer bulunmuştur. _ eneyin kalite kontrol çalışmaları içerisinde MI düzeyi önceden belirlenmiş bir serum örneği üzerine farklı derişimlerde MI eklenerek analitik geri elde %99,8 olarak hesaplanmıştır. Biyolojik sıvılarda yöntemin duyarlılığını arttırmak için deproteinizasyon, nötralizasyon ve glukozdan arındırma aşamalan uygulanarak ön analitik çalışmalar gerçekleştirilmiştir. Yapılan çalışmalar sonucu bu iki aşamanın da kullanılmasına gereksinim olmadığı, yöntemin glukoz (250 mg/dL' ye kadar) ve protein ile interferons vermediği saptanmıştır. Yöntemin tekrarlanabildiği yaklaşık olarak %4,5(CV) bulunmuştur. Kan MI düzeylerini ölçmek için, serum ve plazma örnekleri kullanılmış, koşullarımızda en iyi örnekleme şeklinin serum olduğu gözlenmiştir. Daha sonraki aşamalarda, serum MI konsantrasyonu 40 sağlıklı bireyde ölçülmüş ve normal populasyon serum MI düzeyi ortalama ve standart sapması 10,0912,35 ng/mL olarak bulunmuştur. Cinsiyet ve yaş durumuna göre serum MI düzeyleri arasında anlamlı farklılık bulunamamıştır. Dört farklı yaş grubu ile çalışılmıştır. Yaş 0-15, 16-30, 31-45 ve 45 üstü olarak gruplandınlmıştır. Bu yaş gruplarına göre serum MI düzeyinin ortalama ve standart sapması (X±SD) sırasıyla, 11,06±3,43; 12,11±1,55; 10,48±1,97 ve 9,77±1,59 ng/mL olarak bulunmuştur. Serum MI düzeyi X±SD kadınlarda 10,96*1,76 ng/mL iken erkeklerde 10,82±2,96 ng/mL olarak saptanmıştır. On diyabetik bireyde yapılan çalışmalarda serum MI düzeyinin kontrol grubuna göre düşük olduğu izlenmiştir (X±SD - 5,22±1,03 ng/mL). Aynca farklı bir biyolojik sıvı örneği olarak 10 amnion sıvısında çalışmalar yapılmış, amnion sıvısının serumdan daha yüksek MI düzeyine sahip olduğu gösterilmiştir(X±SD = 20,53±5,90 \ıglmL) Geliştirdiğimiz yeni yöntemin bu verilerine göre, hassas olduğu ve serum ile amnion sıvısında MPnın kantitatif ölçümü için kullanılabileceği ortaya konulmuştur. Anahtar Sözcükler: Amnion sıvısı, Enzimatik yöntem, Myoinozitol, Serum XIII