Leyişmanyoz tanısında kullanılan çeşitli besiyerlerinin karşılaştırılması


Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Çukurova Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Temel Tıp Bilimleri, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2007

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: Mehtap Demirkazık

Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): İSMAİL SONER KOLTAŞ

Özet:

Leyişmanyoz, dünyanın çeşitli yerlerinde görülen bir parazit hastalığıdır. Dört kıtada sekseni aşkın ülkede oniki milyon insanı etkilemektedir. Her yıl elliyedibin ölüm ve iki milyon yeni olgu bildirilmektedir. Leyişmanyoz, insan vücudunda üç farklı klinik şekilde bulunur. Bunlar; iç organlar, kutanöz ve mukokutanöz şekillerdir. Kutanöz leyişmanyoz genellikle deride bir veya birkaç tane kendi kendine iyileşen lezyonlar yaratır, oysa ki, iç organlar leyişmanyozu tedavi edilmezse ölüme neden olan sistemik bir hastalıktır. Hastalığın bulaşmasından sorumlu vektörler tatarcıklar (kum sinekleri, Phlebotomus)'dır. Leishmania parazitleri, kültür ortamında ve tatarcıkta kamçılı promastigot şeklinde çoğalırlar ve omurgalı konağın makrofajlarının fagolizozomlarında amastigot şekle dönüşürler. Leishmania'ların kültürü, gelecekte tedavi edici ve önleyici materyaller geliştirmek üzere büyük bir çaba içinde izole edilmiş parazitlerle biyokimyasal ve immünülojik çalışmaların gelişmesi için gerekli, artarak devam eden büyük bir ilgiye konu olmuştur. Bu parazitleri kültürde üretmek için en yaygın kullanılan besiyeri; klasik agar ve defibrine edilmiş tavşan kanı içeren bifazik (NNN) ve onun modifikasyonları olan besiyeridir15,17. Bu besiyerinin avantajları, monofazik ticari sıvı besiyerinden daha ucuz, kullanımının kolay olması ve kültürün devamlılığının yapılabilmesidir. Çalışmada beş farklı besiyeri kullanılmıştır. Bunlar; NNN, NNN+RPMI 1640 + % 10 FCS, NNN+RPMI 1640 , NNN+M 199 + % 10 FCS, NNN+Schneider'ın besiyeri + % 10 FCS olup üreme yoğunluğunun ve hızının en fazla NNN+RPMI 1640 + % 10 FCS besiyerinde olduğu görüldü.. Anahtar kelimeler: Leishmania, Promastigot sayısı, Besiyeri.