Realization of subjects of an English-Turkish bilingual child


Akyol Bal Ö. , Sofu H.

Uluslararası Dil ve Edebiyat Eğitimi Dergisi, vol.14, pp.115-134, 2015 (International Refereed University Journal)

  • Publication Type: Article / Article
  • Volume: 14
  • Publication Date: 2015
  • Title of Journal : Uluslararası Dil ve Edebiyat Eğitimi Dergisi
  • Page Numbers: pp.115-134

Abstract

The use of subject pronouns in Turkish depends not only on syntactic rules but also on pragmatic rules; but it only depends on syntactic rules in English. Thus, the realization of subject pronouns of an English-Turkish bilingual child might be open to the cross-linguistic influence between the two typologically different languages, English which is a non-pro-drop language, and Turkish which is a pro-drop language. In this study, the use of overt subject pronouns of an English-Turkish bilingual child aged between 3;2 and 3;9 and a Turkish monolingual child aged between 2;0 and 2;7 was investigated within the frame of Hulk and Müller (2000), and Müller and Hulk's (2000, 2001) hypothesis considering the properties of two languages in realization of overt subject use. Following categorization put forward by Paradis and Navarro (2003), overt subjects were identified as: (1) new information, (2) given information but realization serves a discourse-pragmatic purpose: namely, contrast, (CON), query, (QUE), and emphasis, (EMP), (3) given information and discourse-pragmatic purpose could not be identified: low informativeness, (LINF). Results showed that the bilingual child used overt subject pronouns without any discourse-pragmatic functions (LINF) twice more than the monolingual child.

Özne kullanımı Türkçede hem söz dizimsel hem de edimsel kurallara bağlı iken İngilizcede yalnızca söz dizimsel kurallara bağlıdır. Bu nedenle, İngilizce-Türkçe konuşmacısı olan iki dilli bir çocuğun özne kullanımının diller arası etkiye açık olması beklenmektedir. Bu çalışmada, 3;2-3;9 yaşları arasındaki iki dilli bir çocuk ile 2;0-2;7 yaşları arasındaki tek dilli bir çocuğun açık özne adılları kullanımları Hulk ve Müller (2000) ile Müller ve Hulk'un (2000, 2001) önermesi çerçevesinde incelenmiştir. Açık özne adılları Paradis ve Navarro'nun (2003) sınıflamalarına göre tanımlanmıştır. Bunlar: i) yeni bilgi, ii) söylem-edim görevlerine sahip eski bilgi: vurgu, zıtlık, sorgu, iii) söylem-edim görevlerine sahip olmayan eski bilgi: düşük bilgi vericilik. Sonuçlar, iki dilli çocuğun söylem-edim görevlerine sahip olmayan eski bilgi sınıfında açık özne adılları kullanımının tek dilli çocuğunkinden iki kat fazla olduğunu göstermiştir.