Türkiye’de Üçüncü Sektörün Erasmus+ KA2 Projeleri: Çok Boyutlu Bir Analiz

Creative Commons License

BALLI A. I. K., Ballı E.

Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi, cilt.61, sa.3, ss.3684-3710, 2026 (TRDizin)

Özet

Erasmus+ projeleri, uluslararası iş birliği, kurumsal kapasite geliştirme ve toplumsal sorunlara yönelik çözüm üretme açısından kamu, özel sektör ve üçüncü sektör kuruluşları için önemli fırsatlar sunmaktadır. Bununla birlikte, literatürde Erasmus+ projelerini konu alan çalışmaların sınırlı olduğu görülmektedir. Bu çalışma, Türkiye’deki üçüncü sektör kuruluşları tarafından yürütülen Erasmus+ KA2 projelerinin yapısal ve içeriksel yönlerini çok boyutlu bir yaklaşımla analiz etmeyi amaçlamaktadır. Araştırmada karma yöntem yaklaşımı benimsenmiştir. Bu kapsamda, nicel aşamada sosyal ağ analizi kullanılmış, nitel aşamada ise proje kartları üzerinde tematik içerik analizi gerçekleştirilmiştir. Araştırma verileri, Erasmus+ Project Results Platform üzerinden elde edilen ve Türkiye’deki üçüncü sektör kuruluşlarının koordinatörlüğünde yürütülen 225 projeden oluşmaktadır. Elde edilen bulgular, projelerin büyük ölçüde beceri ve yeterlilik eksikliği, sosyal dışlanma, dijital dönüşüm ve kurumsal kapasite yetersizlikleri gibi temel sorun alanlarına odaklandığını göstermektedir. Proje amaçlarının bireysel beceri gelişimi, sosyal kapsayıcılık ve dijitalleşme ekseninde yoğunlaştığı; etki boyutunda ise sosyal kapsayıcılık, istihdam ve bireysel güçlenme alanlarının öne çıktığı belirlenmiştir. Ayrıca, proje iş birliklerinin belirli ülkeler etrafında yoğunlaştığı ve ağ yapısının dengeli bir dağılım sergilemediği tespit edilmiştir. Bu bulgular, üçüncü sektör kuruluşlarının kurumsal proje geliştirme kapasitelerini güçlendirmeleri, uluslararası ortaklık ağlarını çeşitlendirmeleri, proje tasarım süreçlerinde yenilikçi ve dijital çıktılara daha fazla yer vermeleri ve sürdürülebilir ve etki odaklı proje yaklaşımları geliştirmeleri gerektiğine işaret etmektedir. Çalışma, üçüncü sektör kuruluşlarının proje üretim eğilimlerini ortaya koyarak literatürdeki boşluğun giderilmesine katkı sunmakta; aynı zamanda kurumsal kapasite geliştirme, uluslararası ortaklık oluşturma ve nitelikli, kapsayıcı ve etki odaklı proje tasarımına yönelik somut çıkarımlar sağlamaktadır.
Erasmus+ projects offer important opportunities for public, private, and third-sector organizations in terms of international cooperation, institutional capacity building, and developing solutions to social challenges. However, studies focusing on Erasmus+ projects remain limited in the literature. This study aims to analyze the structural and content-related dimensions of Erasmus+ KA2 projects coordinated by third-sector organizations in Türkiye through a multidimensional approach. A mixed-methods approach was adopted. In this context, social network analysis was employed in the quantitative phase, while thematic content analysis of project cards was conducted in the qualitative phase. The research data consist of 225 projects obtained from the Erasmus+ Project Results Platform and coordinated by third-sector organizations in Türkiye. The findings indicate that the projects largely focus on key problem areas such as skills and competence gaps, social exclusion, digital transformation, and limited institutional capacity. Project objectives are primarily concentrated on individual skills development, social inclusion, and digitalization, while social inclusion, employment, and individual empowerment emerge as prominent areas in terms of intended impact. In addition, project partnerships were found to be concentrated around certain countries, indicating an uneven distribution within the collaboration network. These findings suggest that third-sector organizations need to strengthen their institutional project development capacities, diversify their international partnership networks, place greater emphasis on innovative and digital outputs in project design processes, and develop more sustainable and impact- oriented project approaches. By revealing the project development patterns of third-sector organizations, this study contributes to addressing a gap in the literature while also providing practical implications for institutional capacity building, international partnership development, and the design of high-quality, inclusive, and impact- oriented projects.