Akdeniz Sera Koşullarında Domateste Moringa oleifera Yaprak Ekstraktı Dozunun Verim ve Meyve Kalitesi Bakımından Optimizasyonu
ISPEC journal of agricultural sciences (Online), cilt.10, sa.3, ss.989-1002, 2026 (TRDizin)
- Yayın Türü: Makale / Tam Makale
- Cilt numarası: 10 Sayı: 3
- Basım Tarihi: 2026
- Doi Numarası: 10.5281/zenodo.22336715
- Dergi Adı: ISPEC journal of agricultural sciences (Online)
- Derginin Tarandığı İndeksler: Central & Eastern European Academic Source (CEEAS), Directory of Open Access Journals, TR DİZİN (ULAKBİM), Academic Search Ultimate (EBSCO)
- Sayfa Sayıları: ss.989-1002
- Çukurova Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Bu çalışma, Akdeniz ikliminde bahar–yaz döneminde soğutma yapılmayan bir serada yetiştirilen domateste, yapraktan uygulanan Moringa oleifera yaprak ekstraktının en uygun dozunu belirlemek amacıyla yürütülmüştür. Bitkisel materyal olarak Alkış F1 oval kokteyl domates çeşidi kullanılmış; kontrol ile %1, %3 ve %5 Moringa ekstraktı uygulamaları karşılaştırılmıştır. Uygulamaların verim, meyve büyüklüğü, renk, fizikokimyasal kalite, kuru madde ve biyoaktif bileşenler üzerindeki etkileri incelenmiştir. Moringa uygulamaları meyve boyu, eni, ağırlığı ve verimi önemli ölçüde artırmıştır. En yüksek verim 9493 g m⁻² ile %5 uygulamasından elde edilmiş ve kontrole göre %50.0 artış sağlanmıştır. Aynı uygulamada meyve ağırlığı %48,1, kuru madde oranı %42.0, toplam fenol %52.7, toplam flavonoid %129.7 ve vitamin C içeriği %98.2 artmıştır. Moringa uygulamaları titre edilebilir asitliği artırırken SÇKM içeriğini azaltmış; pH, EC ve b* değeri üzerinde önemli bir değişiklik oluşturmamıştır. Yüksek dozlarda L* değerinin artması ve a* değerinin azalması, meyve renginde doza bağlı değişimler meydana geldiğini göstermiştir. Hiyerarşik kümeleme analizinde kontrol uygulaması Moringa uygulamalarından ayrılırken, %3 ve 5 dozları en benzer yanıt profilini sergilemiştir. Sonuç olarak %5, maksimum verim ve biyoaktif bileşen birikimi için en etkili doz olarak belirlenmiş; %3 ise daha düşük girdi kullanımı açısından uygulanabilir bir seçenek olarak değerlendirilmiştir.
This study aimed to determine the optimum foliar application dose of Moringa oleifera leaf extract (MLE) for tomato production in an uncooled greenhouse under Mediterranean spring–summer conditions. The Alkış F1 oval cocktail tomato cultivar was treated with 0 (control), 1%, 3%, or 5% MLE. Yield, fruit morphological traits, colour, physicochemical quality, dry matter, and bioactive compounds were evaluated. MLE applications significantly increased fruit length, width, weight, and yield. The highest yield was obtained with 5% MLE (9,493 g m⁻²), representing a 50.0% increase compared with the control. At the same dose, fruit weight, dry matter, total phenolic content, total flavonoid content, and vitamin C increased by 48.1, 42.0, 52.7, 129.7, and 98.2%, respectively. MLE increased titratable acidity but reduced total soluble solids, whereas fruit pH, electrical conductivity, and b* values were not significantly affected. Higher MLE doses increased L* and decreased a*, indicating dose-dependent changes in fruit color. Hierarchical cluster analysis clearly separated the control from the MLE treatments, while the 3% and 5% treatments exhibited the most similar overall response profiles. Although 5% MLE produced the highest numerical yield, yield did not differ significantly among the MLE treatments; therefore, the optimum dose could not be conclusively determined.