Primer İnsan Osteoartritik Kondrositlerinde Zar Potansiyeli Yanıtlarının Floresans Temelli Değerlendirilmesi
8. Uluslararası Katılımlı 37. Ulusal Biyofizik Kongresi, Ankara, Türkiye, 26 - 29 Ağustos 2026, ss.120-121, (Özet Bildiri)
- Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
- Basıldığı Şehir: Ankara
- Basıldığı Ülke: Türkiye
- Sayfa Sayıları: ss.120-121
- Çukurova Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Primer İnsan Osteoartritik Kondrositlerinde Zar Potansiyeli Yanıtlarının Floresans Temelli Değerlendirilmesi
Murat Tokuş1, Hakan Cicek2, Hasan Ulaş Oğur3, Hacer Sinem Büyüknacar4, Figen Cicek1
1Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi, Biyofizik Anabilim Dalı, Adana, Türkiye
2Toros Üniversitesi, Sağlik Bilimleri Fakültesi, Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Bölümü, Mersin, Türkiye
3Adana Şehir Hastanesi, Ortopedi ve Travmatoloji Kliniği, Adana, Türkiye
4Çukurova Üniversitesi Eczacılık Fakültesi, Farmakoloji Anabilim Dalı, Adana, Türkiye
Amaç: Artiküler kondrositler, klasik anlamda elektriksel uyarılabilir hücreler olarak kabul edilmemelerine rağmen, zar potansiyelindeki değişimlerin kondrosit fonksiyonlarının düzenlenmesinde önemli rol oynadığı bilinmektedir. Primer insan kondrositlerinde dinlenim zar potansiyeli yaklaşık -50 ile -20 mV arasında olup, hücrelerin küçük boyutları ve geleneksel elektrofizyolojik yöntemlerin teknik sınırlılıkları nedeniyle zar potansiyelinin doğrudan değerlendirilmesi güçtür (1). Bu nedenle voltaj-duyarlı floresans boyaları, primer insan kondrositlerinde zar potansiyeli değişimlerinin gerçek zamanlı olarak değerlendirilmesine olanak sağlayan önemli bir yöntemdir. Bu çalışmada, primer insan osteoartritik kondrositlerinde zar potansiyeli yanıtları DiBAC4(3) floresans boyası kullanılarak değerlendirildi. Ayrıca antioksidan ve sitoprotektif özellikleri ile bilinen kitosan oligosakkaritin (COS) depolarizasyon yanıtları üzerindeki etkisi incelendi.
Yöntem: Osteoartrit nedeniyle total diz artroplastisi uygulanan 5 hastadan elde edilen eklem kıkırdağından primer kondrositler izole edildi. Hücreler 2 µM DiBAC₄(3) ile yüklenerek canlı hücrelerde zar potansiyeli değişimleri konfokal floresans mikroskopisi ile kaydedildi. Depolarizasyon 40 mM KCl ile oluşturuldu. Bazı deneylerde hücrelere KCl uygulaması öncesinde 200 µg/mL COS uygulandı. Her deneysel koşulda, hasta başına yaklaşık 40–60 olmak üzere toplam yaklaşık 250 hücre analiz edildi. Floresans yanıtları ΔF/F₀, pik amplitüd ve yanıt süresi açısından değerlendirildi.
Bulgular: DiBAC4(3) ile gerçekleştirilen canlı hücre görüntülemelerinde, 40 mM KCl uygulaması primer insan osteoartritik kondrositlerinde belirgin membran depolarizasyonu oluşturdu. COS uygulaması tek başına bazal floresans yoğunluğunu anlamlı olarak değiştirmedi. Buna karşın, COS ön uygulaması sonrasında KCl ile oluşturulan depolarizasyon yanıtının pik floresans amplitüdü anlamlı olarak azalırken, depolarizasyonun gelişim süresi de kısaldı (p<0.001).
Sonuç: COS, bazal zar potansiyelinde belirgin bir değişikliğe neden olmaksızın KCl ile oluşturulan depolarizasyon yanıtının amplitüdünü azaltmış ve yanıt kinetiğini değiştirmiştir. Çalışmamız, kondrositlerde zar potansiyeli yanıtlarının DiBAC4(3) floresans görüntüleme yöntemi ile değerlendirilebildiğini ve bu yaklaşımın biyolojik ajanların depolarizasyon yanıtları üzerindeki etkilerinin incelenmesinde kullanılabileceğini göstermektedir.
Bu çalışma, Türkiye Bilimsel ve Teknolojik Araştırma Kurumu (TÜBİTAK) tarafından 1001-CABA programı (proje destek no: 223S339) kapsamında desteklenmiştir.