Diffüz büyük B hücreli lenfomada EZH2 ekspresyonu: klinikopatolojik özellikler ve sağkalım ile ilişkisi

Creative Commons License

KIDI M. M., Turker M., Biter S., Ergin M., Toyran T., KÖŞECİ T., ...Daha Fazla

Cukurova Medical Journal, cilt.51, sa.3, ss.979-990, 2026 (ESCI, TRDizin)

  • Yayın Türü: Makale / Tam Makale
  • Cilt numarası: 51 Sayı: 3
  • Basım Tarihi: 2026
  • Doi Numarası: 10.17826/cumj.2001681
  • Dergi Adı: Cukurova Medical Journal
  • Derginin Tarandığı İndeksler: Emerging Sources Citation Index (ESCI), Directory of Open Access Journals, TR DİZİN (ULAKBİM), Academic Search Ultimate (EBSCO)
  • Sayfa Sayıları: ss.979-990
  • Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
  • Çukurova Üniversitesi Adresli: Evet

Özet

Amaç: Enhancer of zeste homolog 2 (EZH2), diffüz büyük B hücreli lenfomanın patogenezinde rol oynadığı düşünülen epigenetik bir düzenleyicidir; ancak protein ekspresyonunun prognostik değeri belirsizdir. Bu çalışmada EZH2 ekspresyonunu ve bunun klinikopatolojik özellikler ile sağkalımla ilişkilerini değerlendirdik. Gereç ve Yöntem: Rituksimab temelli immünokemoterapi ile tedavi edilen 50 diffüz büyük B hücreli lenfoma hastasını retrospektif olarak inceledik. EZH2 ekspresyonu, immünohistokimya ile H-skoru kullanılarak değerlendirildi ve yüksek (≥150) veya düşük (<150) olarak sınıflandırıldı. Genel sağkalım ve progresyonsuz sağkalım, Kaplan–Meier kestirimleri ve Cox regresyonu kullanılarak analiz edildi. Bulgular: H-skorları 0 ile 270 arasındaydı (medyan 60) ve yüksek EZH2 ekspresyonu 50 hastanın 14’ünde (%28) saptandı. Germinal merkez dışı köken hücresi EZH2 yüksek tümörlerde daha sıktı (%71,4’e karşı %33,3; olasılık oranı 5,00; %95 güven aralığı 1,30–19,30); diğer klinikopatolojik değişkenler gruplar arasında farklılık göstermedi. Medyan 73,7 aylık takip sonrasında 25 hasta (%50) ölmüş, 30 hastada (%60) nüks gelişmişti. Medyan genel sağkalım EZH2 yüksek ve düşük tümörlerde 96,8’e karşı 79,5 ay (tehlike oranı 1,14; %95 güven aralığı 0,47– 2,76), medyan progresyonsuz sağkalım ise 39,9’a karşı 49,2 aydı (tehlike oranı 1,28; %95 güven aralığı 0,58–2,82). Genel sağkalımı bağımsız olarak öngören tek değişken Uluslararası Prognostik İndeks idi (tehlike oranı 2,83; %95 güven aralığı 1,11–7,19). Sonuç: EZH2 aşırı ekspresyonu germinal merkez dışı tümörlerde daha sık görüldü; ancak rituksimab ile tedavi edilen bu kohortta sağkalımla anlamlı ilişki göstermedi ve Uluslararası Prognostik İndeks baskın prognostik faktör olmayı sürdürdü. Bu bulgular hipotez oluşturucu nitelikte değerlendirilmelidir.
Purpose: Enhancer of zeste homolog 2 (EZH2) is an epigenetic regulator implicated in the pathogenesis of diffuse large B-cell lymphoma, but the prognostic value of its protein expression is uncertain. We evaluated EZH2 expression and its associations with clinicopathological features and survival. Materials and Methods: We retrospectively studied 50 patients with diffuse large B-cell lymphoma treated with rituximab-based immunochemotherapy. EZH2 expression was assessed by immunohistochemistry using an H-score and classified as high (≥150) or low (<150). Overall and progression-free survival were analyzed with Kaplan–Meier estimates and Cox regression. Results: H-scores ranged from 0 to 270 (median 60), and high EZH2 expression was present in 14 of 50 patients (28%). A non-germinal-center cell of origin was more frequent among EZH2-high than EZH2-low tumors (71.4% versus 33.3%; odds ratio 5.00, 95% confidence interval 1.30–19.30); no other clinicopathological variable differed between the groups. After a median follow-up of 73.7 months, 25 patients (50%) had died and 30 (60%) had relapsed. Median overall survival was 96.8 versus 79.5 months for EZH2-high and EZH2-low tumors (hazard ratio 1.14, 95% confidence interval 0.47–2.76), and median progression-free survival 39.9 versus 49.2 months (hazard ratio 1.28, 95% confidence interval 0.58–2.82). Only the International Prognostic Index independently predicted overall survival (hazard ratio 2.83, 95% confidence interval 1.11–7.19). Conclusion: EZH2 overexpression was more frequent in non-germinal-center tumors but was not significantly associated with survival in this rituximab-treated cohort, in which the International Prognostic Index remained the dominant prognostic factor. These findings should be regarded as hypothesis-generating.