Yaşam sonu kararların Türk hukuku bakımından incelenmesi

Tez Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Ankara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Adli Bilimler Anabilim Dalı (Disiplinlerarası), Türkiye

Tez Danışmanı: Mine Esin Ocaktan

Tezin Onay Tarihi: 2020

Tezin Dili: Türkçe

Özet:

Tıp ve sosyolojik gelişmelerle birlikte uzayan yaşam süreleri de yeni bazı soruları gündeme taşımıştır. Bu konuda en önemli sorular yaşam sonu olgularda ve konularda karşımıza çıkmaktadır. Günümüzde insanların %60-80'i hastanelerde ölmektedir. Konu hastanın tıbbi durumu, etik ve hukuk bakış açıları ile ayrı ayrı değerlendirmeyi gerekli kılmaktadır. Yoğun bakımda tedavilerin nereye kadar sürdürüleceği sorusuna tedavinin durdurulması, başlanmaması, boşuna tedaviler ve resusite etmeme kavramlarına da yanıt aranmaktadır. Bu çalışmada yaşamın sonuna ait dönemde söz konusu olan sağlık hukuku konuları ele alınacaktır. Türk Hukuku ve Uluslararası Hukuk'taki konu ile ilgili mevzuat ve literatür araştırıldı. Yaşamın sonuna yaklaşmış ve ne yapılırsa yapılsın yaşatmanın mümkün olmadığı hastalarda resüsitasyon endikasyonu olup olmadığı değerlendirilmelidir. Her yapılan uygulamanın bir endikasyonu olması gerektiği genel bir tıp kuralıdır. Hekimin doğru tanı, güncel bilgi ve endikasyonla yaptığı işlemleri hukuk sistemi de destekleyecektir. Sonuç olarak; Biyotıp Sözleşmesi madde 9'da konu edilen "Tıbbi Talimatname" uygulamasının yaşama geçirilmesi bazı sorunların çözümü için oldukça önemlidir. Tıp konusunda yetkin ve güncel bilgilerle donanmış bir hekimin en üst otorite olacağı ve bu kararları da hukukun destekleyeceği konusunda tereddüt yoktur. Anahtar sözcükler: beyhude tedavi, resüsitasyon, tıbbi talimatname, yaşam sonu