Streptozotosin ile İndüklenmiş Diyabetik Sıçanlarda Pterostilben ve Resveratrolün Gastroknemius Kasının Biyomekanik, Biyokimyasal ve Histolojik Özellikleri Üzerine Etkileri


Dr. BORA TAŞTEKİN

Tez Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Çukurova Üniversitesi, Tıp Fakültesi, Temel Tıp Bilimleri, Türkiye

Tez Danışmanı: Aykut Pelit

Tezin Onay Tarihi: 2017

Tezin Dili: Türkçe

Desteklendiği Program: Öğretim Üyesi Yetiştirme Programı (ÖYP)

Özet:

Diyabetin iskelet kasları üzerine olumsuz etkilerinin olduğu; kas kontraktilitesini
değiştirdiği ve kasılma kuvvetinde azalma meydana getirdiği görülmüştür. Diyabetik
sıçanlarda, antioksidan özellikli resveratrol ve pterostilben uygulamalarının metabolik
parametreleri iyileştirdiği birçok çalışmada gösterilmiştir. Bu çalışmanın amacı
streptozotosinin (STZ) indüklediği diyabetik miyopatinin tedavisinde farklı dozlarda
pterostilben (PTS) (trans-3,5-dimethoxy-4-hydroxystilbene) ve resveratrol (RSV)
(trans-3,5,4’-trihydroxystilbene) uygulamasının karşılaştırmalı etkilerini araştırmaktır.
Çalışmada ağırlıkları 250-300 g arasında değişen Wistar Albino türü 80 adet erkek
sıçan kullanılmıştır. Sıçanlar; Kontrol, Diyabet, Diyabet+10 mg/kg PTS, Diyabet+20
mg/kg PTS, Diyabet+40 mg/kg PTS, Diyabet+10 mg/kg RSV, Diyabet+20 mg/kg RSV ve
Diyabet+(10+10) mg/kg PTS/RSV olmak üzere toplam 8 gruba ayrıldı. Diyabet
grubunda bulunan sıçanlara, intravenöz olarak kuyruk veninden 45 mg/dl/ml
streptozotosin enjekte edildi.
5 haftalık deney süresinin sonunda gastroknemius kas preparatları çıkarıldı ve
biyomekanik kayıtların alınmasına geçildi. Daha sonra iskelet kası dokularının elektron
mikroskobik görüntüleri incelendi. Sıçanlardan alınan kanlardan kan glikoz, serum
insülin ve malondialdehit seviyeleri analiz edildi. Sonuç olarak diyabetle birlikte
azalma gösteren iskelet kası izometrik kasılma kuvvetleri PTS antioksidan
uygulamalarıyla RSV antioksidan uygulamalarına göre daha fazla artış gösterdi. Ayrıca
kan glikoz, serum insülin ve malondialdehit düzeylerinin PTS uygulamalarında daha
çok normale yaklaştığı görüldü. Antioksidan tedavisi uygulanan diyabetik sıçanların
elektron mikroskobik görüntülerine bakıldığı zaman, Mix grubunun Tip-1 DM’deki
iyileştirici etkisinin diğer gruplara nispeten daha iyi olduğu gözlendi.